Keuzestress

Ik heb er even over moeten nadenken wat ik in mijn eerste blog hier op blog24.nl zou gaan schrijven.  De dividend belasting, het migratie vraagstuk, het democratisch gehalte van de EU, De brexit of toch maar een luchtiger verhaal. Bijvoorbeeld over de 3-0 winst van PSV op Ajax.   Nu wordt de wijze waarop je de luchtigheid van dit laatste ervaart overigens wel bepaald door de regio waar je woont en de club die je de meeste warmte toedraagt. Keuzestress dus voor wat betreft de inhoud van de allereerste blog op deze website.

KEUZESTRESS 1Er waren echter meerdere momenten waarop de keuzestress toesloeg.  Hoewel het nog in de relatief verre toekomst ligt zijn er in maart 2019 provinciale staten verkiezingen.  De komende maanden barst de verkiezingsstrijd weer los en zullen de verschillende partijen het weer gaan hebben over het feit dat de politiek te weinig naar het gewone volk luistert.  Wat dit "luisteren" in de praktijk betekent hebben we in de afgelopen maanden en tijdens de algemene politieke beschouwingen van vorige week kunnen zien.  Het afschaffen van het referendum, het afschaffen van de dividend belasting, Het, na het doorvoeren van een paar minimale wijzigingen, doordrukken van de sleepwet.  Stuk voor stuk voorbeelden waarbij de politiek totaal geen waarde hecht aan het oordeel van het volk en daarmee zijn geloofwaardigheid verliest en de democratie uitholt. 

We hebben uiteraard een parlementaire democratie waarbij de meerderheid van de gekozen parlementsleden voor ons bepaald welke richting we opgaan met ons land.  Bij veranderingen zullen we altijd te maken hebben met, zoals Rutte het vorige week zo mooi omschreef, een considerable body of opinion die voor of tegen is.  Op dit punt heeft de premier gelijk.  Je kunt niet iedereen te vriend houden en waar 17 miljoen mensen leven hebben ook 17 miljoen mensen een mening.  Indien echter, zoals met de dividend belasting, een overgroot deel van de bevolking (85%), de buitenlandse aandeelhouders en feitelijk ook een meerderheid van het parlement - D66 en CU zijn tegen maar stemmen voor omwille van de coalitie -   tegen zo'n maatregel is dan zaag je aan de stoelpoten van de democratie. Dit laatste werd overigens door het FvD heel goed opgemerkt.  Je mag van alles vinden van het feit dat ze schitterden door afwezigheid tijdens de algemene beschouwingen maar Thierry Baudet had gelijk door niet mee te doen aan het toneelstuk.  Het FvD heeft gelijk door te stellen dat er hard gewerkt moet worden aan democratische vernieuwing.  Democratisch vernieuwing waarmee D66 ooit groot is geworden door o.a. de gekozen burgemeester en het referendum als speerpunt op de agenda te zetten.  D66 heeft, onder leiding van Alexander Pechthold, zijn principes echter volledig overboord gezet voor tijdelijke macht en is geen schimp meer van de partij die het vroeger ooit was of wellicht ook nimmer is geweest behalve dan op papier.

KEUZESTRESS 2De VVD is, zo lijkt het, de afgelopen jaren de weg volledig kwijt geraakt.  Premier Rutte is door acht jaar eenzame opsluiting in zijn torentje volledig het gevoel met de samenleving kwijt geraakt.  Hij laat zich leiden door een aantal multinationals aan wie Rutte graag cadeaus uitdeelt onder het mom van het landsbelang.  In realiteit is er geen sprake van banenwinst.  Juist een multinational als Unilever heeft sinds 2006 de meeste van zijn Nederlandse fabrieken naar het buitenland verplaatst en daarme zijn duizenden banen verloren gegaan.  In plaats van het investeren in onderwijs en innovatieve bedrijven spoelt men met de afschaffing van dividend belasting miljarden euro's door het putje. Dit omdat de premier aan zijn "vezels" voelt dat dit nodig is.  

Dan het parade paardje aan de linkerkant van het politieke spectrum, het klimaat akoord.  Een akkoord waar iedereen straks flink zal moeten investeren omdat men heeft gemeend dat Nederland van het gas af moet.  Gezinnen die nu al vaak niet weten hoe ze rond moeten komen, moeten straks 30.000 euro investeren om hun huis gereed te maken voor de toekomst.  Diederik Samson gaf aan dat er weliswaar een investering nodig is maar dat de energie rekening daardoor lager zal uitvallen.  Misschien is dit in de praktijk ook wel het geval maar wat gebeurd er als gezinnen,die op bijstandsniveau leven, straks bij de bank aankloppen voor een lening.  Daarnaast is het schrijnend dat dit akkoord in de achterkamertjes tot stand is gekomen.  Als je draagvlak wilt creëren voor een dergelijke energie transitie dan moet je hier de tijd voor nemen en een landelijk debat hierover gaan voeren en ook kijken hoe landen om ons heen het doen. De transititie in Duitsland is nog geen succes en de kosten rijzen de pan uit.  Nederland kan de fouten die men in Duitsland heeft gemaakt al voorkomen maar dan zullen we andere keuzes gemaakt moeten worden. Wat die keuzes zijn zal in een groot maatschappelijk debat bepaald moeten worden.  Hierover zal ik later nog een blog schrijven. 

KEUZESTRESS 3Behalve het klimaat akkoord zetten we, als het aan het linkse partijen ligt, de deur voor migranten wagenwijd open.  Hoewel het keihard nodig is om ook hier een maatschappelijke discussie over te voeren komt dit maar niet van de grond omdat partijen elkaar uitmaken voor rotte vis.  De vraag is wie we binnen onze landsgrenzen willen toelaten en wie niet.. Hierbij moeten we als Nederland wel één ding helder maken. Vluchtelingen, waar dan ook vandaan, moeten we hier (tijdelijk) een warm en veilig thuis bieden. Daarover mag in mijn optiek nooit een discussie over ontstaan. Gelukzoekers, zoals ze nu in grote getale richting Europa komen, moeten we echter duidelijk maken dat hier geen toekomst voor ze is.  Tegelijkertijd moeten we dan wel als westerse beschaving zorgen dat het niveau van leven in de armere landen omhoog gaat zodat het geluk elders zoeken niet meer nodig is.  

Over zes maanden zijn de verkiezingen en dat brengt me terug bij de titel van deze blog..  Keuzestress.  Wat moeten we in maart 2019 gaan kiezen.  Ik ben er nog lang niet uit.