stemmenKEUZESTRESS
Heb er even over moeten nadenken wat ik in mijn eerste artikel hier op blog24.nl zou gaan schrijven.  De dividend belasting, het migratie vraagstuk, het democratisch gehalte van de EU, De brexit of toch maar een luchtiger verhaal. Bijvoorbeeld over de 3-0 winst van PSV op Ajax.   Nu wordt de wijze waarop je de luchtigheid van dit laatste ervaart overigens wel bepaald door de regio waar je woont en de club die je de meeste warmte toedraagt. Keuzestress dus voor wat betreft de inhoud van de allereerste blog op deze website.

Er waren echter meerdere momenten waarop de keuzestress toesloeg.  Hoewel het nog in de relatief verre toekomst ligt zijn er in maart 2019 provinciale staten verkiezingen.  De komende maanden barst de verkiezingsstrijd weer los en zullen de verschillende partijen het weer gaan hebben over het feit dat de politiek te weinig naar het gewone volk luistert.  Wat dit "luisteren" in de praktijk betekent hebben we in de afgelopen maanden en tijdens de algemene politieke beschouwingen van vorige week kunnen zien.  Het afschaffen van het referendum, het afschaffen van de dividend belasting, Het, na het doorvoeren van een paar minimale wijzigingen, doordrukken van de sleepwet.  Stuk voor stuk voorbeelden waarbij de politiek totaal geen waarde hecht aan het oordeel van het volk en daarmee de geloofwaardigheid verliest en de democratie uitholt. 

We hebben uiteraard een parlementaire democratie waarbij de meerderheid van de gekozen parlementsleden voor ons bepaald welke richting we opgaan met ons land.  Bij veranderingen zullen we altijd te maken hebben met, zoals Rutte het vorige week zo mooi omschreef, een considerable body of opinion die voor of tegen is.  Op dit punt heeft de premier gelijk.  Je kunt niet iedereen te vriend houden en waar 17 miljoen mensen leven hebben ook 17 miljoen mensen een mening.  Indien echter, zoals met de dividend belasting, een overgroot deel van de bevolking (85%), de buitenlandse aandeelhouders en feitelijk ook een meerderheid van het parlement - D66 en CU zijn tegen maar stemmen voor omwille van de coalitie -   tegen zo'n maatregel is dan zaag je aan de stoelpoten van de democratie. Dit laatste werd overigens door het FvD heel goed opgemerkt.  Je mag van alles vinden van het feit dat ze schitterden door afwezigheid tijdens de algemene beschouwingen maar Thierry Baudet had gelijk door niet mee te doen aan het toneelstuk.  Het FvD heeft gelijk door te stellen dat er hard gewerkt moet worden aan democratische vernieuwing.  Democratisch vernieuwing waarmee D66 ooit groot is geworden door o.a. de gekozen burgemeester en het referendum als speerpunt op de agenda te zetten.  D66 heeft, onder leiding van Alexander Pechthold, zijn principes echter volledig overboord gezet voor tijdelijke macht en is geen schimp meer van de partij die het vroeger ooit was of wellicht ook nimmer is geweest behalve dan op papier.

Over zes maanden zijn de verkiezingen en dat brengt me terug bij de titel van deze blog..  Keuzestress.  Wat moeten we in maart 2019 gaan kiezen.  Ik ben er nog lang niet uit.